Het verhaal van André Vlaeminck

 

 

Vaak is me reeds de vraag gesteld, “Wat is nu eigenlijk het verschil tussen een gezonde mens en een diabeet?

 

Wel, wanneer een gezonde mens iets eet of drinkt, dan komt dat voedsel in je spijsverteringsstelsel terecht. Die suikers uit dat eten of drinken komen in je bloed terecht en dan gaan de bèta cellen in je pancreas of alvleesklier het hormoon insuline aanmaken. Die insuline heeft voor eigenschap om die suikers om te vormen tot opneembare energie, die dan opgeslagen wordt in de spieren en de cellen, die dan zullen gebruikt worden wanneer het lichaam er om vraagt.

 

Denk maar aan een wielrenner die onderweg nog extra suiker moet toedienen om zijn energie nog wat aan te vullen.

 

Dit gebeurd nu automatisch bij een gezonde mens.

Bij een diabeet gebeurd dit niet meer, ofwel maakt de pancreas geen insuline meer aan ofwel wordt die nog wel aangemaakt maar treedt er een insuline resistentie op, waardoor die omvorming van suikers wordt genegeerd en deze blijft dan in het bloed, met een verhoogde suikerspiegel tot gevolg.

 

 

En hoe beleef ik nu het diabeet zijn:

 

Reeds 20 jaar ben ik diabeet, type 1. Al die tijd heb ik het gevoel alsof ik in oorlog leef.

 

Om oorlog te voeren moet je een vijand hebben maar ook een leger. Mijn vijand is natuurlijk die suiker en mijn leger bestaat uit 2 soorten soldaten, mijn soldaten in de kazerne en mijn frontsoldaten. Die soldaten in de kazerne, die moeten altijd voltallig aanwezig zijn, dit is mijn traag werkende insuline, die spuit ik ’s morgens en ’s avonds, altijd hetzelfde aantal eenheden in, die houdt mijn suikerspiegel zo een beetje in evenwicht, dag en nacht. Maar dan, mijn frontsoldaten, dat is een ander paar mouwen. En dit ga ik nu uitleggen.

 

Ik eet 4 maal per dag, ‘s morgens om 8uur , ’s middags om 12 uur, ’s namiddags rond 15.30 uur en ’s avonds rond 7 uur, half acht.

 

Telkens als ik eet (dus een aanval van de vijand), komen die suikers uit mijn eten en drinken in het bloed terecht, via het spijsverteringsstelsel. Die suikerspiegel stijgt en dan ga ik mijn frontsoldaten inzetten want die moeten onmiddellijk die aanval afslaan, dit doet mijn snelwerkende insuline. Die ga ik dan ook inspuiten, telkens na het eten.

 

Hier wringt het schoentje, hoeveel insuline ga ik inspuiten na het eten?

 

Dit kan ik nooit op voorhand bepalen. In de boekjes schrijft men, dat je snelwerkende insuline moet inspuiten, een half uur voor het eten, daar ga ik NIET mee akkoord en ik zal dit ook uitleggen, waarom:

 

Als ik nu ’s middags aan tafel kom na een serieuze inspanning in de voormiddag en ik meet b.v. een suikerwaarde van 70, betrekkelijk laag, omdat ik nog al goed heb doorgewerkt en moeder de vrouw heeft een plateautje met vis en groentjes gereed gemaakt en ik moet na de middag verder werken, b.v. in den hof, wel dan ga ik niet spuiten, waarom?

 

Toen ik aan tafel kwam stond ik zeer laag aan suikerspiegel, in hetgeen ik geêten heb zitten geen suikers, maar eiwitten en ik ga straks verder gaan werken, dan zal mijn suikerspiegel eerder nog gaan dalen, ik zal zelfs na het eten nog een appel of een yoghurt eten.

 

En nu, het tegenovergestelde. Als ik aan tafel kom ‘ s middags en ik meet b.v. 120 en moeder de vrouw heeft een kotelet gebakken met frietjes en appelmoes en ik moet in de namiddag met de auto weg (dus ik heb geen extra calorieën nodig) dan ga ik een dubbele dosis snelwerkende insuline inspuiten. Want: toen ik aan tafel kwam, stond ik veel te hoog en in hetgeen ik gegeten heb zitten ook veel suikers en de eerst komende 3 uur ga ik ook niet veel doen, dus dubbele dosis insuline.

 

Als u nu goed mee gevolgd hebt, zult u wel begrijpen dat diabetes een ernstig ziekte is, zeer gemakkelijk te controleren, maar moeilijk te regelen. Als diabeet, mag je nooit eten tussen de maaltijden, want dan kun je weer gaan spuiten.

 

Wilt u graag meer weten over diabetes, kijk verder op de website onder doelgroep, daar gaat mijn verhaal verder.

 

 

Copyright André Vlaeminck © All Rights Reserved